• Wiersze

    Pożegnanie, już czas na nie…

      Pożegnanie Trzeba pożegnać stare, by nowe powitać Przyjąć, co nieuniknione Stwarzając świat, Bóg nas o zdanie nie pytał Los ma tory wyznaczone…   Wolimy trzymać się tego, co znane Choć to ni w ząb nie funkcjonuje Pełno wymówek, myśli lękiem skąpane Hamulec w środku głos serca stopuje   Ciężko pożegnać to, co zanika Umysł wspomnieniem ciągle nas szczuje Jak ognia nieznanych obszarów unika Biedny, kto nad nim nie zapanuje   Tylko głos serca czuciem przemawia Szepcząc, bo dawno już znał rozwiązania Bóg czasem wiarę na próbę wystawia Pójść za Jego głosem – bezkres zaufania   Nic nie jest pewne, nie wiesz, co tam znajdziesz Umysł wciąż czarny scenariusz podsuwa…